மன்மத லீலை 8,9

அத்தியாயம் 8 

 

மன்மதன் உடனே பெண்ணவளின் அணைப்பில் இருந்து விலகி கழட்டி வைத்த மாலையை மீண்டும் கழுத்தில் அணிந்து கொண்டான் “இனி வரும் பத்து நாட்களுக்கு மட்டும் என்னை விட்டு தள்ளி இரு நிரஞ்சனா இல்லையெனில் நாம் இருவரும் இந்த பூலோகத்திலேயே சிக்கி கொள்ள நேரிடும்” என்றான் மன்மதன் நிரஞ்சனாவும் பதிலுக்கு சரியென என்று தலையை ஆட்டினாள். 

 

காதலர்கள் ஒரே வீட்டில் இருந்து தள்ளி இருக்க முடியுமா…காதல் வந்தால் தாமமும் சேர்ந்தல்லவா வரும் இப்படியே அடுத்த வந்த ஒரு வாரமும் கழிந்தது இருவரும் கண்களாலேயே காதல் மொழி பேசி தள்ளி இருந்து கொண்டனர் மன்மதன் வானுலகம் செல்ல இன்னும் இரண்டு நாட்கள் மட்டுமே இருந்தது அன்று காலை மன்மதன் வெளியே பால் வாங்கி வர சென்று இருந்தான் நிரஞ்சனா குளிப்பதற்காக குளியலறைக்கு சென்றாள். 

 

தலையில் சீகைக்காய் தேய்த்து குளித்து கொண்டு இருந்தவள் ஷவரை திறக்க முயல தண்ணீர் சுத்தமாக வரவில்லை தண்ணீர் தொட்டியில் தண்ணீர் முழுதாக தீர்ந்து இருந்தது “மதன் மதன்” என்று அழைத்து பார்த்தாள் அவனும் அங்கே இல்லை என்றவுடன் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் ஓரக்கண்ணால் தன்னால் முடிந்தளவு கண்ணை திறந்து பார்த்து கொண்டே டவலுடனே வந்தாள் வெளியே 

ஹாலில் வந்து பார்க்க மின்சாரமும் தடைப்பட்டு இருந்தது இப்போ என்ன பண்றது என்று யோசித்தவள் அங்கிருந்த ஒரு டவலை எடுத்து தன் முகத்தை துடைத்து கொண்டவள் மின்சாரம் வருவதற்க்காக காத்திருக்க மன்மதனும் வீட்டின் கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்தான். 

 

நிரஞ்சனா இருந்த கோலத்தை பார்த்து அதிர்ந்துவிட்டான் தலையில் சீகைக்காய் உடன் வெறும் பூந்துவாலையை மார்பில் முடிச்சிட்டு கட்டிக் கொண்டு அமர்ந்திருக்க 

அவள் இருந்த கோலத்தை பார்த்தவனுக்கு உடலில் பல முறை மின்சாரம் தாக்கியது 

தன்னை தானே கட்டுக்குள் கொண்டு வந்து “என்னவாயிற்று நிரஞ்சனா” என்று கேட்க 

அவனை பார்த்தவுடனே எழுந்து நின்றவள்

“தண்ணி வரலை மதன்” என்றாள். 

 

அதற்க்குள் தடைப்பட்ட மின்சாரம் மீண்டும் வர “மதன் வெளிய ஸ்விட்ச் இருக்கு கொஞ்சம் போட்டுட்டு வரிங்களா பிளீஸ்” என்று கேட்க அவளின் குரல் தேனை போல இனித்தது அவனும் தலையை ஆட்டிவிட்டு வெளியே சென்றான். 

 

அவன் மீண்டும் உள்ளே வரவும் நிரஞ்சனா அலறவும் சரியாக இருந்தது அவளின் சத்தத்தை கேட்டு பதறி அடித்து கொண்டு ஓட விதியின் சதியா இல்லை அவனின் கேட்ட நேரமோ அவன் ஓடிய வேகத்தில் கதவின் கைப்பிடியில் அவன் அணிந்திருந்த மாலை பிய்ந்து கீழே விழுந்தது அறுந்து விழுந்த மாலையை ஒரு கணம் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் ஓடினான் மன்மதன் தன்னவளுக்கு என்னவாயிற்றோ என்ற பயத்தில் ஓடிச்சென்று கதவை திறக்க ஷவரில் இருந்த முழுதாக உடைந்து கீழே விழுந்திருருக்க தண்ணீர் மேலே மேலே இருந்து அருவியை போல கொட்டிக் கொண்டு இருந்தது அதை பார்த்தவன் ஓடிச்சென்று பைப்பை எடுத்து அடைக்க முயல தண்ணீரின் வேகத்துக்கு அவன் முகத்தில் தண்ணீர் பிய்ச்சி அடிக்க இருவருமே தொப்பலாக நனைந்தனர். 

 

ஒருவராக அவன் தண்ணீரை அடைத்துவிட்டு திரும்பி நின்று நிரஞ்சனாவை பார்க்க மீண்டும் தண்ணீர் பைப் அவிழிந்து விழ அதன் வேகத்துக்கு அவளின் மார்பில் இருந்த பூந்துவாலை கழண்டு விழ போக அபாயகரமான பகுதிகள் அப்பட்டமாக வெளியே தெரிய அவளின் அரைகுறை அழகில் மன்மதனுக்கு தாபம் தலை தூக்கியது கண் விலகாமல் அவளை பார்த்து ரசித்தான் அவன் விலகாத பார்வை கண்டு பயந்த பெண்ணவள் பயந்து வேகமாக திரும்ப அதில் அவளின் கனிகள் குலுங்க ஏக்கத்துடனே அவளின் பின்னே நெருங்கி நின்றான் மன்மதன். 

 

குளியலறையில் மன்மத லீலை ஆரம்பமானது கழுத்தில் மாலை இல்லாததால் அவனை தடுக்க எந்த வித சக்தியும் அங்கு இல்லை மன்மதனும் தாபத்தின் உச்சியில் மிதந்து கொண்டு இருக்க அவனுக்கு சுயத்தை பற்றி நினைவு இல்லை அவிழ்த்துவிட்ட காளையை போல ஆனது அவனின் நிலை அவள் மோகத்தோடு தண்ணீரில் நனைந்து திரும்பி வெட்கத்துடனே கால் விரலால் கோடு போட்டு கொண்டு நிற்க பின்னிருந்து தலைவன் அவள் மேனியோடு உரசி உசுப்பேற்றினான் சற்றும் பொறுமை இன்றி விலக்கி ஈரக் கூந்தலை இடக்கையால் விலக்கி கழுத்து வளைவில் இதழ் பதித்தான் கைகள் அவளின் இடையோடு சேர்த்து வளைத்து பிடித்தது அவனின் இதழ் பட்டவுடன் அவனின் மீசை முடி கழுத்தில் உரச பெண்ணவள் உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்தது உடல் உதறல் எடுக்க ஆரம்பித்தது அடி வயிற்றில் பயப்பந்து உருண்டோடியது இருந்தும் அவன் செயல் பிடித்து தான் இருந்தது. 

 

சத்தத்துடனே கழுத்து வளைவில் முகம் புதைத்தவன் சுவரோடு சுவராக அவளை சாய்த்து முழுதாக அவளை பின்னிருந்து ஆட்சி கொள்ள ஆரம்பித்தான் உடலில் இருந்த ஒற்றை பூந்துவாலை எப்போதோ ஓய்வெடுக்க சென்றது அவளை தன் பக்கம் திருப்பியவன் முதலாக நெற்றியில் காதலும் காமும் கலந்து முத்தமிட பெண்ணவள் தன் நிர்வாணம் உணர்ந்து கூச்சம் கொண்டு அவனை தன்னுடனே சேர்த்தணைத்து கொண்டாள். 

 

அவனும் அவளை காற்று கூட நுழையா வண்ணம் கட்டியணைத்து அவளின் இதழை தன் இதழோடு கவ்வி எச்சிலுடனே சேர்த்து தண்ணீரின் உறிஞ்சி இழுக்க அவனின் இத்தனை நாள் ஏக்கமும் ஆவேசமாக மாறி இருக்க சற்றும் பொறுமை இழந்து கீழ் உதட்டை பற்களால் வலிக்க உறிஞ்சி இழுத்தான் நாவை உள்ளே நுழைத்து அவளின் நாவோடு உறவாட விட்டான். 

 

அவளின் கைகள் அவனின் பின் தலை முடியை கசக்க அவளை தன் உயரத்துக்கு தூக்கி இடையோடு அணைத்து முத்தமிட்டவன் அவளும் அவனுடன் இணைந்து கொள்ள பொத்தி வைத்த பொக்கிஷங்களின் இரட்டை மொட்டு விரைந்து அவன் பரந்து விரிந்த மார்பை உரசி ஊசுப்பேற்றியது அவளை அப்படியே அவசர கதியில் தூக்கி சென்று சோபாவில் கிடத்தி தன் ஆடை தளர்த்தி மன்மதன் நிற்க அவனின் அழகில் பெண்ணவள் மயங்கியேவிட்டாள். 

 

ஈரத்தில் கலைந்த அவளின் தலை முடியும் நாணம் சுமந்த முகமும் கிரேக்க சிற்பத்தை போல இருந்த அவளின் மேனியும் அவனை பித்தம் கொள்ள செய்தது எத்தனையோ தேவலோக அழகியுடன் அவன் இருந்திருக்கிறான் தான் இப்படி ஒருத்தியை அவன் பார்த்ததே இல்லை 

அளவுக்கு மீறி இருந்த அவளின் முன்னெழிலும் சதை பற்றுள்ள இடையும் அதிலிருந்த குட்டி தொப்பையும் ஒற்றை மச்சமும் அதற்க்கும் கீழே அவனின் கண்கள் செல்ல மோகம் தலை விரித்து ஆடியது அவள் மீது இருந்த கொள்ளை கொள்ளையான காதலே அவனை ஈர்த்தது. 

 

ஆடையை முழுதாக விலக்கி அவள் மேல் படர்ந்தும் படராமலும் அவளின் நாபியில் முத்தமிட “ம்ம்ம்” என்று இதழ் கடித்தால் பெண்ணவள் அவன் இதழ்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கீழே இறங்கி செல்ல பெண்ணவள் “மதன் வேண்டாம்” என்று அவனை தடுக்க அவனோ அவளுக்கு பேச இடைவெளி கொடுக்காமல் இரு தூண்களுக்கு இடையே இருந்த பாதாள அறையில் முகம் புதைத்தான் அவள் பெண்மையில் அடைமொழி பொழிந்து நனைந்து இருக்க தன் நாவை தூரிகையாக்கி வர்ணம் தீட்ட “ஸ்அஆஆஆ” என்று பாடம் படிக்க ஆரம்பித்தாள் பெண்ணவள். 

 

ஈர உலையை தீண்டி தீண்டியே ஈரமாக்க இன்னும் இன்னும் சுனை நீர் சுரந்தது முரட்டு இதழால் முத்தமிட்டு முகம் புதைத்து 

நாவால் கோடிழுக்க “ஹக்காஆஆ” என்ற வித்தியாசமான முனகல் அவளிடமிருந்து வந்தது அவளின் கைகளால் அவனின் தலை முடி மொத்தமும் கலைந்தது அவளின் கருவிழிகள் மேலே செல்ல இதழ் கடித்து தன் தவிப்பை அடக்கியவளின் முனகல் சத்தம் விடாமல் கேட்டது ஒரு கட்டத்தில் முடியாமல் மீண்டும் மேலே வந்து அவளின் இதழை முத்தமிட்டு அம்பை இலக்கை நோக்கி எய்த அவளோ வலி தாங்க “ம்ம்மாஆஆ” என்று கத்தி விட முத்தமிட்டு அவளை சமாதானம் செய்து. 

 

இடை அசைத்து பாதாள சிறையின் கதவுகளை உடைத்து சாவியை நுழைத்து காமம் சிந்த அவளை தனதாக்கி கொள்ள அவளின் வலி குறைந்து அவளிடம் இருந்து முனகல் வெளியே வர இன்னும் இன்னும் அவளை நெருங்கி இன்ப வேதனை கொடுத்து அவளை கதற வைத்து வியர்த்து வடிய வைத்து முதல் கட்ட சோதனையை முடித்து வெற்றிகரமாக விண்ணில் பாய்ந்து ராக்கெட். 

 

அத்தோடு அவர்களின் மோகம் முடியவில்லை மணல் மேடையில் முகம் புதைத்து மூச்சு வாங்கியவன் அடுத்த முறைக்கு தயாராக பெண்ணவள் அலறி அடித்து கொண்டு அவன் அவளை தூரத்த சமையலறையில் அடுத்த ஆட்டம் தொடர மீண்டும் முனகல் சத்தம் அறையில் இருந்து வெளியே வர அவளின் கால்கள் நடுங்க மன்மத கலைகளுக்கு சொந்தக்காரன் ஒரு பொழுதில் முடிந்து விடுமா அவன் தாபம் ஒற்றை பகலில் நான்கைந்து ஐந்து உச்சம் தொட்டு இருவரும் சோர்ந்து விழ வீடேங்கும் தண்ணீர் வெள்ளத்தை போல வந்திருந்தது. 

 

இருவரும் சிரித்து கொண்டே வீட்டை சுத்தம் செய்ய பெண்ணவள் உடை மாற்ற போக மன்மதன் அதை தூக்கி எறிந்துவிட்டு மறுகூடலுக்கு தயாராக பொழுது விடிந்து மறுநாள் காலை மன்மதன் முதலில் கண் விழிக்க உடை மாற்றி வெளியே வர சோபாவில் மகாமுனிவர் அவனின் பிய்ந்து மாலையுடன் அமர்ந்திருந்தார் அவரை பார்த்து அதிர்த்தான் மன்மதன். 

 

என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அவர் காலில் விழுந்தவன் “மன்னித்து விடுங்க முனிவரே தெரியாமல் தவறு இழைத்து விட்டேன்” என்று கூற “காலம் கடந்துவிட்டது மன்மதா இனி நீயே நினைத்தாலும் அதை மாற்ற இயலாது” என்று கூற “எனக்கு என்ன தண்டனை கொடுக்க போகிறிர் மகாமுனிவரே” என்று கேட்க. 

 

“இந்த முறை தண்டனை உனக்கல்ல மன்மதா உன் மனைவிக்கு தமக்கு வரும் இன்னலை விட நாம் நேசித்த வர்களுக்கு வரும் இன்னல் தான் அதிக வலியை கொடுக்கும்” என்று கூற அவனுக்கு பேரதிர்ச்சி “வேண்டாம் முனிவரே அவள் ஒன்றும் அறியாத பேதை பெண் என்னை நேசித்ததை தவிர அவள் எந்த தவறையும் அனுபவிக்கவில்லை எத்தனை தண்டனை என்றாலும் அதை எனக்கே கொடுங்கள்” என்று கூற “தப்பு செய்தவன் வருந்தி தான் ஆக வேண்டும் மன்மதா இந்த கணம் முதல் நீ உன் மனைவியின் நினைவில் இருந்து மறைந்து போவாய் இன்னும் ஒரு மாத காலத்தில் அவள் கர்ப்பம் தரிப்பாள் அந்த பிள்ளைக்கு தந்தை யார் என்று தவிப்பாள் இது என்னுடைய சாபம் நீ தான் அவள் பிள்ளையின் தந்தை என்று கூறினால் அடுத்த கணமே உடல் சிதறி இறப்பாள் இந்த நிமிடமே நீ வின்னுலகம் செல்வாயாக” என்று கூறிவிட்டு அவரும் மறைந்துவிட மன்மதனும் அங்கிருந்து மறைந்தான்.

அத்தியாயம் 9

 

காலை வேளை அறையில் தன் படுக்கையில் இருந்து கண்விழித்து எழுந்தாள் நிரஞ்சனா உடல் எல்லாம் மிகவும் வலித்தது யாரோ தன்னை அடித்து போட்டதை போல அப்படி ஒரு வலி எழுந்தமர்ந்தவள் மீது இருந்த போர்வை விலகி கீழே விழுந்தது அவளின் மேலே ஆடைகள் எதுவும் இல்லாமல் இருக்க எதிரே இருந்த கண்ணாடியில் தன் உருவத்தை பார்த்தவள் பயத்துடனே தன் மேனியை இரு கைக் கொண்டு மூடிக் கொண்டாள். 

 

ஒரு கணம் அவளுக்கு இங்கு என்ன நடந்தது என்று ஒன்றும் புரியவில்லை அவளின் நினைவுகளில் இருந்து சுத்தமாக மறைந்து இருந்தான் தலைவன் அறையெங்கும் அவளின் ஆடைகள் சிதறி கிடந்ததது படுக்கை விரிப்பு கசங்கி இருந்தது அவளின் உடலில் இருந்த சிறு சிறு காயங்களும் வீடு இருந்த நிலையும் அவளுக்கு தெள்ளத்தெளிவாக புரிந்தது தன்னை யாரோ கற்பழித்து இருக்கிறார்கள் வீட்டின் உள்ளே வந்து தன்னை யார் கற்பழித்து இருக்க முடியும் என்று நினைத்தவளுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை யோசனையுடனே அமர்ந்திருந்தாள் எவ்வளவு யோசித்து நேற்று இரவு என்ன நடந்தது என்பது மட்டும் அவளின் நினைவுக்கு வரவேயில்லை மாறாக தலை தான் வலித்தது. 

 

எவ்வளவு யோசித்தும் எதுவும் அவள் நினைவுக்கு வரவில்லை என்றவுடன் அழுகை தான் வந்தது படுக்கையில் இருந்து இறங்கி நடக்க முடியாமல் நடந்து சென்று குளிக்க சென்றாள் அவள் குளிப்பதற்க்காக ஷவரை திறந்தவுடன் அவளின் உடல் எரிந்தது ஜில்லென்றிருந்த தண்ணீர் உடலில் பட்டவுடன் உடல் முழுக்க எரிந்தது நேற்று மன்மதன் கொடுத்துவிட்டு சென்ற காதல் சின்னங்கள். 

 

நிரஞ்சனா குளித்து முடித்து பித்து பிடித்தவளை போல வெளியே வந்தாள் நிரஞ்சனா வீடேங்கும் ஒரு முறை அவளின் கண்கள் சுழன்று பார்த்தது யாரையோ நினைவுப்படுத்துவதை போல இருந்தது அவளின் வீடு சோபாவில் நேற்று மன்மதன் கழட்டி எறிந்த டி ஷர்ட் ஒன்று கிடக்க அதை கையில் எடுத்தாள் நிரஞ்சனா ஏனோ அதை பார்க்கும் போது யாரையோ நினைவுப்படுத்துவதை போல இருந்தது 

யோசனையும் கண்ணீருடனே சோபாவில் அமர்ந்தாள் ஒரு வேளை ராஜ் இங்கு வந்திருப்பானோ என்று நினைத்தவள் தன் அலைபேசியை தேடி எடுத்தாள். 

 

தன் அலைபேசியில் ராஜ் என்று சேமித்து வைத்திருந்த அவன் எண்ணுக்கு அழைத்தாள் இரண்டு மூன்று ரிங்கிலேயே 

மறுமுனையில் இருந்து ராஜ் அழைப்பை எடுத்தான் “சொல்லு நிரஞ்சனா” என்று அவன் பேச “ராஜ் நேத்து..நைட்…நீ என் வீட்டுக்கு வந்தியா” என்று தயங்கி கொண்டே கேட்க “இல்லையே ஏன் கேட்க்குற” என்று அவன் கேட்க

“இல்லை சும்மா தான் கேட்டேன்” என்று கூறிவிட்டு தன் அழைப்பை துண்டித்தாள் நிரஞ்சனா. 

 

அவள் கண்கள் கலங்கி தேம்பி தேம்பி அழுது கொண்டே இருக்க வானில் இருந்து மன்மதன் அவளை பார்த்து மனம் வருந்தி கொண்டு இருந்தான் நிரஞ்சனா எவ்வளவு நேரம் அழுது கொண்டே இருந்தளோ தன் தோழி அனுவுக்கு போன் செய்து அழைத்தாள் அவளும் அடித்து பிடித்து கொண்டு அடுத்த பத்தாவது நிமிடம் அங்கு வந்து சேர்ந்தாள். 

 

அனு வீட்டின் உள்ளே வர நிரஞ்சனா ஓடி வந்து அழுது கொண்டே அவளை இறுக அணைத்து கொண்டாள் அவளும் பதிலுக்கு அவளை அணைத்து ஆறுதல் படுத்த “இங்க யாரு வந்தான்னு கூட எனக்கு தெரியலை” என்று அவள் கூற

“உன் கூட மதன்னு ஒருத்தன் இருந்தானே அவன் எங்க” என்று அவள் கேட்க 

“மதன்னா யார் அது” என்று பெயர் அவள் பதிலுக்கு கேட்க “என்ன டி நீ தான அவனை உன் பிரண்ட்ன்னு சொன்ன மறந்துட்டியா அவன் கூட நம்ம பிரண்ட்ஸ் எல்லாரையும் உன் பர்த்டே பார்ட்டி அன்னைக்கு அடிச்சானே உனக்கு நியாபகம் இல்லையா” என்று கேட்க அப்படி ஒருவன் நிரஞ்சனாவின் நினைவில் முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டு இருந்தான் கண்கள் கலங்க “தெரியலை” என்றாள். 

 

“சரி வா டாக்டர் கிட்ட போகலாம் செக் பண்ணா உனக்கு என்ன நடந்துச்சுன்னு தெரிஞ்சிடும்” என்று கூற நிரஞ்சனாவும் சரியென்று அவளுடன் சென்றாள் ஒரு தனியார் மருத்துவமனையில் இருந்த மருத்துவ பெண்மணியை சென்று பார்க்க அவர் நிரஞ்சனாவை பரிசோதித்து முடித்துவிட்டு வந்து அமர அனுவும் நிரஞ்சனாவும் அவரின் முகத்தையே பார்த்து கொண்டு இருந்தனர் என்ன சொல்ல போகிறாரோ என்ற பயத்துடன். 

 

“இந்த பொண்ணு யார் கூடவோ உடலுறவில் இருந்துருக்காங்க அதுக்கான தடங்கள் அவங்க உடம்புல இருக்கு மத்த படி அவங்களை ரேப் பண்ணின மாதிரியெல்லாம் அவங்க உடல்ல எந்த அடையாளமும் அவங்களும் விரும்பி தான் இருந்துருக்காங்க” என்று கூற நிரஞ்சனாவை அதிர்வுடனே பார்த்தாள் அனு அவள் பார்வையை எதிர் நோக்க முடியாமல் அவமானத்தில் கூனி குறுகி அமர்ந்து இருந்தாள் நிரஞ்சனா.

 

கண்கள் கலங்க “நான் எந்த தப்பும் பண்ணல டி” என்றாள் “அப்பறம் எப்படி டாக்டர் இந்த மாதிரி சொல்றாங்க” என்று கேட்டாள் அவளை சந்தேகமாக பார்த்து அனு “எனக்கு தெரியலை டி” என்றாள் நிரஞ்சனா. 

 

மருத்துவர் நிரஞ்சனா அழுவதை ஏளனமாக பார்த்தவர் “இதெல்லாம் இப்போ இருக்க எல்லா பொண்ணுங்களும் பண்றது தான உங்களுக்கு இப்போ இது ஒரு புது பேஷன் ஆகி போச்சு என்ன பண்றது லேட் நைட் பார்ட்டிக்கு போக வேண்டியது அங்க யாருன்னே தெரியாதவன் கூட குடிக்க வேண்டியது  போதையில் ஒன் நைட் ஸ்டன்ட்டுன்னு இருக்க வேண்டியது இப்போ அழுது என்ன பண்றது” என்று கூற நிரஞ்சனா அழுது கொண்டே அறையின் கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே ஓடினாள் அனுவும் அவள் பின்னே ஓடி வர மருத்துவமனையின் வெளியே இருந்த பூங்காவில் அமர்ந்தனர். 

 

“உண்மையாவே நான் யார் கூட நேத்து நைட் இருந்தேன்னு எனக்கே தெரியலை டி யாரோ என் வீடு வரைக்கும் வந்துருக்கான் இதை வெளிய சொன்னாலும் யாரும் நம்ப மாட்டாங்க” என்று அழுக அனு அவளை ஆறுதல் படுத்தினாள் மன்மதன் இதை வானுலகில் இருந்து பார்த்து மனம் வருந்தினான். 

 

“நிரஞ்சனா நான் கேட்க்குறேன்னு தப்பா நினைச்சிக்காத நேத்து நைட் குடிச்சியா” என்று கேட்க நிரஞ்சனா அவளை கோபத்துடனே பார்த்து முறைத்தவள் 

“இல்லை.. இல்லை..” என்று கத்தியவள் 

“நான் குடிக்கவே இல்லை டி அப்பா அம்மாவை அனுப்பிட்டு வந்தேன் அது மட்டும் தான் நியாபகம் இருக்கு எனக்கு வேற எதுவும் நியாபகம் இல்லை” என்றாள். 

 

அனு அவளை பாவமாக பார்த்தவள் “சரி நான் உன்னை நம்புறேன் இந்த விஷயத்தை இத்தோட விட்டுரு இன்னும் இரண்டு மாசத்துல உனக்கும் ராஜ்க்கும் கல்யாணம் ஒழுங்கா அதுக்கு ரெடியாகுற வழியை பாரு இதெல்லாம் யோசிச்சு மனசை குழப்பிக்காத” என்றாள் “எப்படி இவ்வளோ பெரிய விஷயத்தை மறக்க முடியும்” என்று அவள் கேட்க “நீ மறந்து தான் ஆகுனும் வேற வழியில்லை ஒழுங்கா வீட்ல பார்த்த பையனை கல்யாணம் பண்ணி செட்டில் ஆகுற வழியை பாரு” என்று அவளை சமாதானம் செய்து அழைத்து சென்றாள். 

 

அடுத்த வந்த நாட்களில் அனு அவளுடனே வந்து தங்கி கொண்டாள் காரணம் நிரஞ்சனா எப்போதும் பித்து பிடித்தவளை போல சுற்றிக் கொண்டு இருக்க எங்கே அவள் தன்னை தானே எதுவும் செய்து கொள்வாளோ என்ற பயம் அதனால் அவளுடனே இருந்தாள். 

 

நிரஞ்சனா பகலில் எதுவும் நடக்காததை போல இருப்பவள் இரவானால் தனக்குள் இருக்கும் கேள்விக்கு விடை தெரியாமல் தவித்து கொண்டு இருந்தாள் அந்த நேரம் மன்மதனும் அவளை பார்த்து மனம் வருந்தி கொண்டே தான் இருந்தான் இப்படியே இரண்டு மாதங்கள் கழிய ராஜ்க்கும் நிரஞ்சனாவுக்கும் இன்று காலை திருமணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு இருந்தது. 

 

மன்மதன் மனவலியில் சோபமானம் பருகிவிட்டு வானில் சோகத்துடனே அமர்ந்து நடப்பவை அனைத்தையும் மேல் இருந்து பார்த்து கொண்டு இருந்தான் அப்போது அவன் அருகில் வந்த நாரதர் “என்னவாயிற்று மன்மதா” என்று கேட்க அவனோ எதுவும் பதில் பேசாமல் வெறித்து திருமணத்தையே பார்த்துக் கொண்டு இருக்க ‘இது தான் விஷயமா’ என்று மனதில் நினைத்தவர் தன் சக்தியை பயன்படுத்தி ஏதோ செய்தார். 

 

நிரஞ்சனா மணக்கோலத்தில் வந்து ராஜ் பக்கத்தில் அமர சரியாக அவன் தாலி கட்ட செல்லும் சமயம் அவளுக்கு உமட்டிக் கொண்டு வர ராஜ் மீதே வாந்தி எடுக்க ஆரம்பித்தாள் ஒரு கட்டத்தில் மயங்கி கீழே விழ மண்டபமே கூச்சலும் குழப்பமுமாக மாறியது ராஜ்ஜின் நண்பன் ஒருவன் மணமேடைக்கு ஓடி வந்து நிரஞ்சனாவின் முகத்தில் தண்ணீர் தெளித்து எழுப்பியவன் அவளின் கையை பிடித்து நாடியை பார்க்க அவள் கர்ப்பமாக இருப்பது உறதியானது. 

 

ராஜ் அவனிடம் “என்னாச்சு” என்று கேட்க 

“மனசை திடப்படுத்திக்கோ ராஜ் இவங்க பிரக்னன்ட்டா இருக்காங்க” என்று கூற ராஜ் பேயறைந்ததை போல நின்றுவிட்டான் மன்மதனுக்கோ உள்ளம் மகிழ்ந்து போனது 

“என் பிள்ளை” என்று வானிலேயே குதித்து குத்தாட்டம் போட்டான். 

 

ராஜ் கோபத்துடனே தன் கழுத்தில் இருந்த மாலையை கழட்டி எறிய அவளின் பெற்றோருக்கு இது இன்னும் பேரதிர்ச்சியை கொடுத்தது சுற்றி இருந்த உறவினர்கள் தங்களுக்குள் கிசுகிசுக்க ஆரம்பித்தனர் நிரஞ்சனாவின் கண்கள் கலங்கியது. 

 

நிரஞ்சனாவின் தாய் அவள் அருகில் வந்து அவளின் கன்னத்தில் ஓங்கி பளார் என்று ஒரு அறைவிட்டவர் “எங்க மானத்தையே வாங்கிட்டியே டி” என்று அவளின் மறுகன்னத்திலும் ஓங்கி அறிந்தவர் “சொல்லு டி இந்த பிள்ளைக்கு அப்பன் யாரு” என்று கேட்க அது அவளுக்கே தெரியாதே அவள் எப்படி பதில் சொல்வாள் கண்ணீருடன் “எனக்கே தெரியாது மா” என்க சுற்றி இருந்தவர்களுக்கு இன்னும் பேரதிர்ச்சி “இப்படி ஒரு பொண்ணு எங்கையாவது இருப்பாளா சரியான தரம் கெட்ட குடும்பம் நீ வா டா” என்று கூறிய ராஜ்ஜின் தாய் அவனை அங்கிருந்து இழுத்து சென்றார். 

 

“அது எப்படி டி யாருன்னே தெரியாம இருக்கும் இப்போ சொல்ல போறியா இல்லையா” என்று பெயர் அவளை அடிக்க போக அனு குறுக்கே ஓடி வந்தவள் 

“உண்மையாவே அவளுக்கு இந்த குழந்தையோட அப்பா யாருன்னு தெரியாது ஆன்ட்டி” என்று நடந்த அனைத்தையும் கூற “இதை வெளிய சொன்னா யாராவது நம்புவாங்களா” என்று கோபத்துடனே அவர் கேட்க என்னு சொல்வது என்று தெரியாமல் தவித்தாள் நிரஞ்சனா. 

 

“சரி இந்த குழந்தையோட அப்பா யாருன்னு தெரியாதுல்ல அப்போ வா இந்த குழந்தையை கலைச்சிட்டு வந்துரலாம் நீ வேற யாராவது ஒரு நல்ல பையனா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிக்க” என்று அவளின் தாய் கூற ஏனோ நிரஞ்சனாவின் மனதில் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு அப்படி ஒரு வலி “இல்லை என்னால முடியாது மா எனக்கு என் குழந்தை வேணும்” என்று அவள் கூற வந்ததே அவள் தாய்க்கு கோபம் அவளை அடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்.

 

அவளின் தந்தை அவரை சமாதானம் செய்தவர் “பெத்த கடன் அடைச்சு தான ஆகனும் விடு” என்றார் அதன் பின் நிரஞ்சனாவை எப்போதும் போல அவள் பெற்றோர் கண்டுகொள்ளாமல் துபாய் கிளம்பினர் மாதா மாதம் அவள் அக்கெளன்ட்டுக்கு பணம் மட்டும் வந்து சேரும் ஒரு கட்டத்தில் தனக்கேன யாரும் இல்லாது கண்ணீருடனே நாட்களை அவள் படும் வேதனை தாங்க முடியாமல் மன்மதனும் தவித்தான்.