அத்தியாயம் 13

“அப்போ… நீங்க எப்போ மாமா வருவீங்க?” என்று ஆர்வமாகக் கேட்டாள் அஞ்சலி.

“எதுக்காக கேக்குற?” என்று புருவம் உயர்த்தி கேட்டான் ராயன்.

“ஏன்னா… நாம சீக்கிரமா குட்டிப் பாப்பா பெத்துக்க வேண்டாமா?” என்று குழந்தைத்தனமான முகத்துடன் கேட்டாள் அவள்.

அஞ்சலி கூறிய அந்த அப்பாவியான கேள்வியைக் கேட்ட ராயனுக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது அவளின் கள்ளமற்ற கேள்வியில் அவள் நேரில் மட்டும் இருந்திருந்தாள் அவளை இறுக அணைத்து அவளின் இதழில் முத்தமிட்டு இருப்பான் ஆனால் தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டவன் “நமக்கு அதுக்கெல்லாம் இன்னும் நிறைய நேரம் இருக்கு கொஞ்ச நாள் போகட்டும் நீயும் கொஞ்சம் வளரு… அதுக்கப்புறம் நாம குட்டிப் பாப்பா பற்றி யோசிக்கலாம்” என்று மென்மையாகச் சொன்னான்.

“சரியா?” என்று சிரித்தபடி கேட்க அவளும் “ம்ம்” என்றாள் முகத்தை தூக்கி வைத்து கொண்டு “என்ன டி பதிலையே காணும்” என்று அவன் கேட்க “நாம் சீக்கிரமா பெத்துக்கலாம் மாமா அப்போ தான் விளையாட ஆள் இருக்கும்” என்றாள் “அடிப்பாவி நீ விளையாட நாம் புள்ளை பெத்துக்கனுமா” என்று கேட்க “ஆமாம்” என்றாள் பெண்ணவள் “உன்ன மாதிரி ஒரு குழந்தையையே என்னால சமாளிக்க முடியல இதுல இன்னொன்னா” என்று கிண்டலாகக் கேட்டான்.

அதன் பின் ராயனுக்து வேலை வந்து விட “சரி அப்புறம் பேசுறேன்” என்று கூறிவிட்டு அழைப்பை துண்டித்தான் இருவரும் அழைப்பை துண்டித்த பிறகும் இருவரின் முகத்தில் இருந்தும் புன்னகை மறையவேயில்லை.

அந்த நேரம் செல்வி அவள் வீட்டுக்கு வந்தவர் அஞ்சலி பேசிக் கொண்டு இருந்தது அனைத்தையும் கேட்டுவிட்டார் நமட்டு சிரிப்பு சிரித்து கொண்டே அறையின் உள்ளே வந்தார் அஞ்சலி போனை அணைத்து கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள் அவர் வந்தவுடனே எழுந்து நின்றாள் “அத்தை நீங்க எப்போ வந்திங்க” என்று அவள் கேட்க “மேடம் மாமா கிட்ட குட்டி பாப்பா வேணும்ன்னு கேட்டிங்களே அப்போவே வந்துட்டேன்” என்றார் கிண்டலாக பெண்ணவளுக்கு ஏனோ அவரின் பேச்சு வெட்கத்தை தர “சீ போங்க அத்தை” என்று கூறிவிட்டு வெளியே ஓடினாள் அவளின் முகம் செந்தாமரையை போல சிவந்து இருந்தது கால்கள் வெட்கத்தில் பின்னியது வயிற்றில் ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சி ஓடியது பெண்ணவள் ஓடுவதை பார்த்த செல்வி சிரிப்புடனே அமர்ந்து இருந்தார்.

பெண்ணவள் சமையலறையில் நின்றிருக்க அங்கே செல்வியும் வந்தார் “இந்தா டி உனக்கு பிடிக்குமேன்னு அல்வா கிண்டி எடுத்து வந்தேன்” என்றார் “தேங்க்ஸ் அத்தை…” என்று புன்னகையுடன் வாங்கிக் கொண்டாள் அஞ்சலி.

சில நொடிகள் அமைதியாக நின்றவள், தயக்கத்துடன்,”அத்தை… மாமாவுக்கு என்ன சாப்பாடு ரொம்பப் பிடிக்கும்?” என்று கேட்டாள்.

செல்வி உடனே பதில் சொல்லாமல், குறும்பான புன்னகையுடன் அவளையே பார்த்தார் “ஏன்டி… திடீர்னு இந்த விசாரனை?” அஞ்சலியின் கன்னங்கள் மீண்டும் சிவந்தன.

“அது… சும்மாதான் கேட்டேன்…” என்று தடுமாறினாள் “சும்மாவா?” என்று புருவத்தை உயர்த்திய செல்வி, “என் மகனுக்கு பிடிச்ச சாப்பாட்டை தெரிஞ்சுக்கிட்டு, அவன் வந்ததும் உன் கையால சமைச்சு கொடுத்து அசத்தலாம்னு பிளான் பண்ணுறியா?” என்று சிரித்தார்.

அஞ்சலி வெட்கத்தில் தலைகுனிந்து நின்றாள். அவளது அமைதியே அதற்கு பதிலாக இருந்தது அதைப் பார்த்து சிரித்த செல்வி,

“சரி… சொல்றேன். அவன் தரையில ஓடுற கப்பலும், ஆகாயத்துல பறக்குற விமானமும் தவிர மற்ற எல்லா அசைவமும் சாப்பிடுவான்,” என்று கிண்டலாகக் கூறினார்.

அஞ்சலி குழப்பமாக அவரைப் பார்த்தாள் “அத்தை… எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல” என்று கேட்டாள் “அடியே என் மக்கு மருமகளே,” என்று அவளது கன்னத்தை மெதுவாகக் கிள்ளியவர், “கோழி, மட்டன், மீன், இறால்… அசைவம்னா எல்லாமே அவனுக்கு பிடிக்கும் அதைத்தான் சொன்னேன்” என்றார்.

“அச்சோ… அப்படியா” என்று சிரித்தாள் அஞ்சலி “ஆனா…” என்று செல்வி தொடர்ந்தார் “அவன் ருசியை விட, யாரு ஆசையா சமைச்சு கொடுக்கிறாங்கன்னுதான் அவனுக்கு முக்கியம். அன்போட பரிமாறினா எதுவாக இருந்தாலும் சந்தோஷமா சாப்பிடுவான்” என்றார்.

அந்த வார்த்தைகள் அஞ்சலியின் மனதை தொட்டது‌ ‘மாமா வீட்டுக்கு வந்ததும்… அவருக்குப் பிடிச்ச எல்லா சாப்பாட்டையும் நானே சமைச்சு கொடுக்கனும்…’ என்று மனதிற்குள் உறுதியாக முடிவு செய்து கொண்டாள் அவளது முகத்தில் தெரிந்த அந்த ஆர்வத்தைப் பார்த்த செல்வியின் மனமும் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்தது.

சரி… நாளையிலிருந்தே ஆரம்பிக்கலாம் உனக்கு எல்லாம் நான் சொல்லித் தரேன் என்று புன்னகையுடன் கூறினார் அதன்பிறகு மூன்று நாட்கள், சமையலறையே அஞ்சலியின் உலகமாக மாறியது முதல் நாள் வெங்காயம் நறுக்கும்போது கண்ணீர் வடித்தாள் இரண்டாம் நாள் அடுப்பில் கை சுட்டுக் கொண்டாள் மூன்றாம் நாள் இறாலை சுத்தம் செய்யும்போது தயங்கி நின்றாள்.

ஒவ்வொரு முறையும் செல்வி பொறுமையாகச் சொல்லிக் கொடுத்தார் “அவசரப்படாத… மெதுவா செய்” என்று ஊக்கப்படுத்தினார் மூன்று நாட்களின் முடிவில், இறால் குழம்பை அவளே சுவையாகச் சமைக்கும் அளவுக்கு கற்றுக்கொண்டாள் அதைப் பார்த்த செல்வியின் மனம் பெருமையில் மலர்ந்தது “என் மகன் இதை சாப்பிட்டா ரொம்ப சந்தோஷப்படுவான்” என்றார்.

சரியாக மூன்று நாட்கள் கை சுட்டு கால் சுட்டு என்று அஞ்சலி எப்படியோ இறால் குழம்பு வைக்க கற்றுக்கொண்டாள் நான்காம் நாள் காலை ராயன் வீடு வந்து சேர்ந்தான் அது அதிகாலை நான்கு மணி என்பதால் அஞ்சலி வீடே இருள் சூழ்ந்து இருந்தது எதிர்வீட்டையே பார்த்து கொண்டே வீட்டின் உள்ளே சென்றான்.

அஞ்சலி மறுநாள் காலை எழுந்தவுடனே ராயனின் கார் வெளியே நிற்பதை பார்த்தவளுக்கு புரிந்து போனது ராயன் வந்துவிட்டான் என்று ஆர்வத்துடன் சமைக்க சென்றாள் காலையிலேயே தன் தந்தையை அனுப்பி இறால் வாங்கி வர சொன்னவள் வீடே மணக்க சமைத்தாள் அவளின் தாய் தந்தைக்கே ஆச்சரியமாக தான் இருந்தது சமையலறை பக்கம் எட்டி கூட பார்க்காத தங்கள் மகள் எப்படி இவ்வளவு அட்டகாசமாக சமைக்கிறாள் என்று அஞ்சலி சமைத்து எடுத்து ஒரு கப்பில் மாற்றி வைத்தவள் தானே எடுத்து செல்ல போக “அடியேய் எங்க டி போற” என்று அவளின்‌ கையை பிடித்தார் சகுந்தலா.

“மாமாவுக்கு இதை மட்டும் கொடுத்துட்டு வந்துட்டுறேன் மா” என்று அவள் கெஞ்சுவதை போல கேட்க அவளை பார்க்கவே அவளின் தாய்க்கு பாவமாக இருந்தது சரி பத்து நிமிசத்துல நீ வீட்டுக்கு வந்துரனும் என்றார் எச்சரித்து அவளின் தாய் அனுப்பி வைத்தார்.

அஞ்சலி மெதுவாக வீட்டின் உள்ளே நுழைந்தாள் வீடு முழுவதும் அமைதியாக இருந்தது “அத்தை…” என்று மெதுவாக அழைத்தாள் பதில் இல்லை ஹாலினுள்ளே வரும் போது அங்கு யாரும் இல்லை.

‘மாமா இன்னும் தூங்கிட்டு இருப்பாங்களோ… இல்ல வெளியே போயிட்டாங்களோ…’ என்று நினைத்தவளின் முகம் சற்று வாடியது அவள் கையில் இருந்த இறால் குழம்பு டப்பாவைப் பார்த்தவளுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது.

“இவ்வளவு ஆசையா சமைச்சேன்…” என்று மனதிற்குள் முனுமுனுத்தபடி திரும்பிச் செல்ல முயன்றாள் அந்த நொடியே…யாரோ அவளது பின்னால் வந்து நின்ற உணர்வு அடுத்த கணம், அவளது இடையை வலுவாக ஒரு கை வளைத்தது.

“ஆ…” என்று அதிர்ச்சியில் திரும்புவதற்குள், ஒற்றைக் கையால் அவளை எளிதாகத் தூக்கிக் கொண்டான் ராயன் அவனது சூடான மூச்சுக்காற்று அவளது கழுத்தை வருட, அஞ்சலியின் இதயம் தடுமாறி துடிக்கத் தொடங்கியது.

அவனுக்கே உண்டான பிரத்யேக வாசனை திரவியத்தின் மணம் வீச “மாமா” என்று அவள் திரும்பி நிற்க அவளின் கழுத்து வளைவில் இன்னும் ஆழமாக முகம் புதைத்தான் ராயன் அவன் மீசை முடியும் இதழும் அங்கேயே நிலைத்து இருக்க அவளுக்கு கூச்சம் வந்து அழையா விருந்தாளியாக ஒட்டி கொள்ள அவளின் கால் விரல்கள் தரையை வெட்கத்துடன் தடவியது.

“மா…மா…மா…மா” என்ற அவளின் வார்த்தைகள் திக்கி திணறி வெளியே வந்தது அவளின் முகம் சிவந்தது “மாமா” என்று அவள் சத்தமாக அழைக்க “என்ன டி” என்று அவன் அவளை நிமிர்ந்து பார்த்து கேட்டான் ஆனால் கைகள் அவளின் இடையை தான் வளைத்து அணைத்து இறுக்கமாக பிடித்து இருந்தது.

 “நான்…நான்..”என்றவளின் நா சிக்கிக் கொண்டது அதற்க்கு மேல் பேச முடியாமல் தடுமாறினாள் நாலு வார்த்தை கோர்வையாக பேச முடியாமல் வெட்கம் பிடுங்கி நின்றது அவன் முகத்தை பார்க்க முடியாது வீட்டில் இருந்த அத்தனை பொருட்களையும் பார்த்தாள் “என்ன” என்று மீண்டும் அவன் கேட்க “உங்களுக்காக இறால் குழம்பு எடுத்து வந்தேன்” என்று அவள் கொடுக்க எதார்த்தமாக அவளின் வலது கையை பார்த்தவன் அதிலிருந்து தீ காயத்தை பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்தான் “என்ன டி இது” என்று அதிர்வுடனே கேட்க “அது..அது உங்களுக்காக சமைக்க கத்துக்கும் சுட்டுக்கிட்டேன்” என்று கூற அவனின் முகம் மாறியது எனக்காக இவ்வளவு முயற்சி எடுத்தாளா தன் மனைவி என்று நினைக்கும் போதே உள்ளம் மகிழ்ந்தது காதலிப்பதை விட காதலிக்கப்படுவதில் தான் அதிக சுகம் இருக்கிறது அதை இன்று தான் அவன் உணர்ந்தான்.

“என்னை உனக்கு அவ்வளவு பிடிக்குமா டி” என்று அவன் கேட்க “ஆமாம் ரொம்ப பிடிக்கும்” என்று கூற அவனின் முகம் மலர்ந்தது காமம் இல்லாமல் காதலோடு அவளின் நெற்றியில் தன் இதழ் பதிய முத்தமிட்டான்.

இந்த மூன்று நாட்கள் பிரிவில் ஒரு நாள் கூட அவன் பெண்ணவளை நினைக்காத நாளே இல்லை அவனும் அவளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நேசிக்க ஆரம்பித்து இருந்தான் அவளின் கள்ளம் இல்லாத அன்பு அவனை நேசிக்க வைத்து இருந்தது அவள் வெட்கத்தில் தலைகுனிய அவளின் முக சிவப்பே அவனுக்கு ஆயிரம் கதை சொல்லியது அடுத்த கணம் ஒரு நிமிடம் கூட யோசியாது அவளை கதவின் பின்னே தூக்கி சென்றவன் அவளின் துடிக்கும் இதழை கவ்வி முத்தமிட்டான் இருவர் இதழும் ஒட்டிக் கொள்ள இந்த முறை பெண்ணவள் அவன் காலில் ஏறி நின்று அவனுக்கு இணங்க தலைவன் அவள் உயரத்துக்கு குனிந்து ஈடு கொடுத்தான் அவள் தடுமாறும் போதெல்லாம் அவன் செயலை அவளுக்கு உணர வைக்க அவன் கைகள் முதல் முறையாக எல்லை மீற ஆரம்பித்தது அவளின் சுடிதார் டாப்பின் உள்ளே நுழையை பெண்ணவள் கூசி அவன் கையை தடுக்க அவனோ அவளை கண்டு கொள்ளாமல் முன்னேறினான் அவன் கைகள் மேலே சென்று மலராத மொட்டு ஒன்றை பிடித்து விட அவளின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தது.

அத்தியாயம் 14 

 

அவள்‌ அவன் கைகளை தடுத்து நிறுத்தும் முன்னே தாப வெள்ளம் தறிக்கெட்டு ஓட பெண்ணவள் தடுமாற ஆரம்பித்தாள் அவளின் கை அவனை எவ்வளவோ தடுக்க முயன்றும் அவளால் அது முடியவில்லை புது உணர்வு… அதிர்ச்சி… குழப்பம்…

அனைத்தும் சேர்ந்து அவளின் கண்ணை இருட்ட அவள் நிலை தடுமாறி அவன் மீதே விழுந்தாள் அதை சற்றும் எதிர்பாராத ராயன் “அஞ்சலி மா பாப்பா கண்ணை திற” என்று அவளின் கன்னத்தை தட்டி எழுப்ப பெண்ணவளிடம் எந்த வித அசைவும் இல்லை சமையலறைக்கு ஓடியவன் ஒரு டம்ளரில் தண்ணீர் எடுத்து வந்து அவள் முகத்தில் தெளிக்க மெல்ல அவளின் கருவிழிகள் அசைந்தது பெண்ணவள் கண்ணை திறந்து பார்த்தாள் “மா…மா..” என்று அவள் திக்கி திணறி அழைக்க.

 

“அஞ்சலி மா உனக்கு உடம்பு பரவாயில்லையா என்னாச்சு தலை எதாவது வலிக்குதா” என்று அவன் கேட்க “அதெல்லாம் இல்லை மாமா நீங்க எனக்கு முத்தம் கொடுத்த அப்புறம் இங்கே இங்கே..” என்று அவள் ஏதோ கூற வர 

ராயன் உடனே அவளின் வாயை தன் கையால் பொத்தியவன் “போதும் டி யாராவது வந்துட போறாங்க” என்றவன் அவள் வாயில் இருந்து மெல்ல கையை எடுத்தான் “இங்க பாரு உனக்கும் எனக்கும் நடக்குற விஷயத்தை நீ யார் கிட்டையும் சொல்ல கூடாது இதெல்லாம் நமக்குள்ள நடக்குற தனிப்பட்ட விஷயம் புரியுதா” என்று கூற அவளோ அவனை புரியாத பார்வை பார்க்க “இதெல்லாம் ரகசியமா இருக்கனும் புரியுதா” என்று கேட்க அவளும் புரிகிறது என்று தலையை ஆட்டினாள்.

 

அஞ்சலி மெல்ல எழுந்தவள் நிற்க முடியாமல் தடுமாறி கீழே விழ போக ராயன் அவளின் இடையில் கைக் கொடுத்து அவளை தாங்கி பிடித்து கொண்டான் “பாப்பா என்ன பண்ணுது திரும்பவும் தலை சுத்ததுதா” என்று கேட்க அவளோ அவனை ஏறிட்டு பார்த்தவள் “இல்லை மாமா” என்றாள் “சரி பத்திரமா போ” என்றான்‌ அஞ்சலி தன் கையில் இருந்த குழம்பு டப்பாவை கொடுத்தவள் “சாப்பிட்டு எப்படி இருக்கு சொல்லுங்க” என்றாள் அதற்க்குள் வெளியே இருந்து “அஞ்சலி” என்று அவளின் தாய் அழைக்க “சரி மாமா நான் அப்புறம் வரேன்” என்று கூறிவிட்டு அங்கிருந்து ஓடினாள்.

 

அஞ்சலி வெளியே ஓடி வந்தாள், எதுவும் நடக்காதது போல முகத்தை வைத்துக்கொள்ள முயன்றாள் ஆனால் அவளது முகத்தில் இருந்த பதற்றத்தையும், வேகமாக மூச்சு வாங்குவதையும் மறைக்க முடியவில்லை

அவளது தாய் அவளைப் பார்த்ததும் சந்தேகமாக புருவத்தைச் சுருக்கினாள்

“என்னடி… ஏன் இப்படி ஓடி வர?”

அஞ்சலி உடனே தன்னை சமன் செய்ய முயன்றவள் “அது… அது… அத்தை வீட்ல கொஞ்சம் வேலை இருந்துச்சு மா” என்றாள் தடுமாற்றத்துடனே.

 

“வேலையா அதுக்கா இப்படி முகமெல்லாம் சிவந்து போயிருக்கு வியர்த்து வடியுது” என்று கேட்க அந்தக் கேள்வியில் அஞ்சலி திடுக்கிட்டாள் “அதெல்லாம் இல்லம்மா… சாப்பாடு வடிச்சேனா அது சூடா இருந்துச்சா அதனால தான் முகம் சிவந்து இருக்கு” என்றாள் பயத்துடனே சிறு பிள்ளை போல ஒரு பொய்யை கூட சொல்ல தெரியாமல்.

 

“ம்ம் சரி சரி நானும் அப்பாவும் வெளிய போறோம் வீட்ல பத்திரமா இரு” என்று கூற எப்படியோ சமாளித்துவிட்டதாக நினைத்து அஞ்சலி நிம்மதியாக மூச்சுவிட, அப்போது வீட்டின் உள்ளே இருந்து ராயன் வெளியே வந்தான் அவனைக் கண்டதும் அஞ்சலியின் பார்வை தானாகவே அவன் மீது சென்றது

அதே நேரம் ராயனும் அவளை தான் பார்த்தான் ஒரு நொடி

இருவரது கண்களும் சந்தித்துக்கொண்டன

அஞ்சலியின் முகம் மீண்டும் சிவந்தது அவனை பார்க்க முடியாமல் வெட்கம் வந்து அழையா விருந்தாளியாக ஒட்டிக் கொள்ள தலை குனிந்து நின்றாள்.

 

அவள் சட்டென்று பார்வையைத் திருப்பிக்கொண்டாள் அதை கவனித்த அவளது தாய் இருவரையும் மாறி மாறி பார்த்தார் “என்ன பா தம்பி…நீயும் உள்ள தான் இருந்தியா” என்று கேட்க ராயன் ஒரு நொடி கூட தடுமாறாமல்

“ஆமா ஆன்ட்டி… அஞ்சலி குழம்பு கொண்டு வந்திருந்தா அதை எடுத்து வைக்கப் போனேன்” என்றான் சமாளிக்கும் விதமாக.

 

“அப்படியா…” என்று அவளது தாய் இன்னும் சந்தேகம் தீராத பார்வையுடன் அஞ்சலியைப் பார்த்தார் அஞ்சலியோ தன் விரல்களைப் பிசைந்துகொண்டே நின்றாள்

“சரி… நீ போய் வேலையைப் பாரு” என்று அவள் தாய் கூறியதும் “ம்ம்..சரி மா” என்று தலையாட்டிவிட்டு அங்கிருந்து ஓடியேவிட்டாள் விட்டால் போதும் என்ற நினைப்பில்.

 

அவள் செல்லும் போது ஒரு முறை மட்டும் ராயனை திரும்பி பார்த்தாள் அவன் ஏற்கனவே அவளை தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் வெட்கத்துடனே தன் வீட்டின் ஓடினாள் அந்த பார்வையில் ராயன் முகத்தில் ஒரு சின்ன புன்னகை மலர்ந்தது அஞ்சலியின் உதட்டிலும் அவள் அறியாமலேயே புன்னகை மலர்ந்தது.

 

ராயன் தன் வீட்டுக்குள் வர சிறிது நேரம் கழித்து எல்லோரும் சாப்பிடுவதற்காக அமர்ந்திருந்தனர் ராயன் தன் தட்டில் அஞ்சலி கொடுத்த குழம்பை ஊற்றி சாப்பிட பயங்கர காரமாக இருந்தது ஏனோ வெங்காயம் கூட வெட்ட தெரியாத ஒருத்தி தனக்காக சமைத்து இருக்கிறாளே என்று நினைத்து கொண்டே சாப்பிட ஆரம்பித்தான் காரம் அதிகமாக இருக்க அவன் கண்கள் கலங்கி முகமெல்லாம் சிவந்துவிட்டது மாலை அவள் வீட்டில் யாரும் இல்லை என்பதை தெரிந்து கொண்ட ராயன் அவளின் வீட்டின் உள்ளே சென்றாள் குழம்பு கப்பை கொடுப்பதை போல கதவில் கை வைக்க அது ஏற்கனவே தாழிடாததால் கை வைத்தவுடன் திறந்து கொண்டது.

 

பெண்ணவள் அவன் வருவான் என்று எதிர்ப்பார்க்காதவள் ஹாலில் தரையில் படுத்து கொண்டு டிவி பார்த்து கொண்டு இருந்தாள் ராயன் யாருக்கும் தெரியாமல் அவளுக்கும் கேட்க்கா வண்ணம் கதவை மூடி தாழிட்டவன் கப்பை ஓரமாக வைத்துவிட்டு அவள் அருகில் வந்தான் பெண்ணவள் அவனை கவனியாமல் குப்பற படுத்து கொண்டு காலை ஆட்டிக் கொண்டு படுத்திருந்தாள் அவள் கட்டியிருந்த பாவடை முழங்கால் வரை இறங்கி இருக்க வாழை தண்டு கால்கள் அவள் கால்களை ஆட்ட சிணுங்கி கொண்டே இருந்தது முன்னே இருந்த தாவணி நழுவி விழுந்து தவழ்ந்து கொண்டு டேபிள் பேனை வைத்து கொண்டு காற்று வாங்கி கொண்டு இருந்தாள்.

 

பெண்ணவள் அவன் வந்தது கூட தெரியாமல் ஆவென்று சீரியலை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள் ராயன் உள்ளே வந்தவன் அவளே எதிர்ப்பார்க்காத சமயம் அந்த லைட்டை அணைத்தான் உடனே அறை இருட்டாக அஞ்சலி பயத்துடனே எழுந்து கொள்ள அந்த அறையில் டிவி வெளிச்சம் மட்டும் இருக்க அந்த ஒளியில் வந்தது ராயன் தான் என்பதை புரிந்து கொண்டாள்.

 

அவனே எதிர்ப்பாராத அவனை ஓடிச்சென்று அணைத்து கொண்டாள் “மாமா நீங்க எப்போ வந்திங்க” என்று கேட்க “நீ டிவிக்குள்ள தலையை நுழைச்சிட்டு பார்த்துட்டு இருக்கும் போதே வந்துட்டேன் டி” என்றவன் அவளை இறுக்கி அணைத்து கொண்டான் காற்று கூட நுழையாத அளவுக்கு அவளை தன் உயரத்துக்கு தூக்கியவன் அவளின் இதழில் முத்தமிட போக “ஏன் மாமா எப்போ பாரு எச்சை பண்ணிட்டே இருக்கிங்க” என்று கேட்க 

“ஏன் டி ஆசையா முத்தம் கொடுத்தா எச்சை பண்றேன்னு சொல்ற” என்றவன் அவளை சுவரோடு சுவராக சாய்த்து அவளை முத்தமிட பெண்ணவளும் அவன் பிடறி முடியில் கை நுழைத்து கண்களை இறுக மூடி ஈடு கொடுக்க ஆரம்பித்தாள்.

 

இருவரும் தங்களை மறந்தனர் சுற்றி இருப்பவர்களை மறந்தனர் சூழ்நிலையை மறந்து மெய் மறந்து இருக்க அவன் கைகள் அவளின் இடையை அழுத்தமாக பிடித்தது 

“ம்ம்” என்று கத்தியவள் அவனிடமிருந்து மூச்சு வாங்க விலக “மாமா மூச்சு விட முடியல” என்று கூற “ஏன் டி என்னோட ஒரு முத்தத்துக்கு தாங்க மாட்ட நீ எப்படி முழுசா தாங்க போற” என்று கேட்க பெண்ணவள் புரியாமல் திருதிருவென விழித்தவள் “நீங்க ஏன் எப்பவும் எனக்கு புரியாத மாதிரியே பேசுறிங்க மாமா” என்று அவள் முகத்தை திருப்பி கொள்ள அவளின் காதில் தன் மூச்சு காற்று பட குனிந்தவன் அவளிடம் ரகசியம் பெண்ணவளின் முகத்தில் பயம் வெளிப்படையாக தெரிந்தது.

 

“என்ன மாமா நீங்க என்ன என்னவோ சொல்றிங்க அப்போ முத்தம் கொடுத்தா குழந்தை பொறக்காதா” என்று அவள் கேட்க

“நீயெல்லாம் டூ கே கிட்ன்னு வெளிய சொல்லக்காத டி‌ இப்போ இருக்க பொண்ணுங்க எல்லாம் எவ்வளவு தெளிவா இருக்காங்க தெரியுமா டி சரியான மக்கு டி நீ” என்று கூற.

 

“பரவாயில்லை நான் மக்காவே இருந்துட்டு போறேன்” என்று அவள் முகத்தை திருப்பி கொள்ள “நீ மக்கா இருக்குறது தான் டி எனக்கு பிடிச்சிருக்கு எல்லாத்தையும் நானே உனக்கு சொல்லி தரேன்” என்று கூறிவிட்டு அவளின் இதழை மீண்டும் கவ்வி சுவைக்க ஆரம்பித்தவனின் இதழ்கள் மெல்ல அவளின் கழுத்து வளைவுக்கு வந்தது அங்கே தன் பற் தடம் பதியும் அளவுக்கு கடித்து வைக்க “ஆஆஆ மாமா வலிக்குது” என்று கூற இன்னும் அவள் இதழ்கள் கீழே இறங்கி செல்ல பெண்ணவளின் கால்கள் பின்னியது அவளின் தாவணியை உள்ளே தலை நுழைந்தவன் மலராத மொட்டுகளை மலர வைக்கும் வேலையை செய்ய ஆரம்பித்தான்.

 

அவளுக்கே உண்டான வியர்வை மணத்துடன் சேர்ந்து அவளின் பூ மணத்தை முகர்ந்தவன் இதழ்கள் ஆடை மேலேயே இரட்டை கனிகள் ஒன்றை கல்விப்பிடித்தது “மாமா எனக்கு பயமா இருக்கு” என்று அவள் கூறும் போதே அவளின் மொட்டுகளில் ஒன்றை இதழால் திண்டி நாவால் வருடி எச்சிலோடு விழுங்க பெண்வளுக்கு முதல் முறையாக பருவ வயது ஹார்மோன்கள் சுரக்க ஆரம்பித்தது இன்னொரு கையோ இன்னொரு கனியாத கனியை மலர் வைக்க முயற்சி செய்ய பெண்ணவள் கீழுதட்டை கடித்து தன் தவிப்பை அடக்கினாள் அவள் கைகள் தானகவே அவனின் கேசத்தை அளந்தது அவள் கண் இமைகள் மூடி சுவற்றில் சாய்ந்து அவள் கொடுக்கும் சுக வேதனையை ரசித்து கொண்டு இருக்கும் போதே வெளியே இருந்து வீட்டின் கதவை தட்டப்பட்டது சத்தம் கேட்டு தூக்கி வாரிப்போட பதட்டத்துடனே கண்ணை திறந்தாள் அஞ்சலி‌.